Wycieczki

Pilotaż

nowe-logo
OC przewodników turystycznych
i pilotów wycieczek
OC/OW029/1011

Wycieczka na Baranią Górę

Zapraszam na wycieczkę na Baranią Górę (1220 m n.p.m.) z przewodnikiem beskidzkim - Karpackim Gazdą.

 

Pobierz ofertę wycieczki na Baranią Górę w PDF

pogotowie

www.przewodnikbeskidzki-baraniagora.pl

20160723 155155

Oferta przewodnicka:

 

Całodniowa wycieczka piesza - górska ze mną zawiera następujące elementy:

• przyjazd busem / autokarem na parking w Kamesznicy lub w Wiśle 

wejście na szczyt Baraniej Góry, odpoczynek na szczycie

• wejście na wieżę widokową - podziwianie rozległej panoramy

• możliwe przejscie do schroniska na Polanie Przysłop

• możliwe zejście przez Cienków Wyżni, Postrzedni i Niżny, lub czarnym szlakiem do Kamesznicy lub szlakiem przez Kaskady Rodła do Doliny Białej Wisełki.

 

Czas trwania wycieczki: ok. 7-8 godz.

 

 FOTOGALERIA Z NASZYCH WYCIECZEK:

20160722 143733  20160722 144609 20160722 144545 20160727 134913

 20160722 123558 20160723 142358

 Fot. Barania Góra.

Chcesz zobaczyć więcej zdjęć z wycieczki na Baranią Górę?

Wycieczkę rozpoczynamy w Wiśle Czarne (przystanek Fojtula), przejście niebieskim szlakiem Doliną Białej Wisełki - jedną z najbardziej malowniczych dolin w Beskidzie Śląskim. Dolina prowadzi, aż na szczyt Baraniej Góry. Możemy zacząć również od strony Kamesznicy i wejść czarnym szlakiem przez Wrch Wisełkę na szczyt.

Główną atrakcję stanowi zespół naturalnych progów wodnych zwanych „Kaskadami Rodła”, jako symbol łączności Polaków w Niemczech oraz zjednoczenia ziem polskich. Wysokość wodospadów na Białej Wisełce waha się od 0,5 do 5 m. Dodatkowo można tu zobaczyć pięknie wyżłobione kotły eworsyjne, a droga wiedzie zaciszną  doliną porośniętą między innymi pomnikowymi świerkami i jodłami w wieku ok. 170 lat oraz naturalnymi skupiskami buczyny. Dojście na szczyt zajmuje ok. 3-4 godziny, podziwianie widoków z 15-sto metrowej wieży widokowej. Przejście czerwonym szlakiem na szczyt Magurki Wiślańskiej (1140 m n.p.m.) i zejście szlakiem żółtym przez grzbiet Cieńkowa do Wisły Czarne (ok. 3-4 godz.).

 

BARANIA GORA

Barania Góra to kopulasty szczyt o wysokości 1220 m n.p.m. w południowo-wschodniej części Beskidu Śląskiego, drugi (po Skrzycznem) pod względem wysokości szczyt tego pasma. Jednocześnie jest najwyższym szczytem polskiej części Śląska Cieszyńskiego i polskiego Górnego Śląska.


Góra leży na granicy powiatów cieszyńskiego i żywieckiego. Szczyt znajduje się na terenie miasta Wisła. Na zachodnich stokach obszar źródliskowy Wisły: tam wypływają potoki źródłowe (Biała i Czarna Wisełka) – teren źródlisk jest chronionym obszarem. Zbocza porośnięte lasami jodłowo-bukowymi z domieszką jesionów, jaworów i świerków; stanowiska sztucznie wprowadzonych limb i kosodrzewiny. Występują wychodnie gruboławicowego piaskowca istebniańskiego.


Rezerwat przyrody "Barania Góra" o powierzchni 386 ha obejmuje szczytowe partie góry wraz z obszarem źródliskowym Wisły. Ponadto ochronie w ramach rezerwatu przyrody "Wisła" podlegają cieki wodne Czarnej Wisełki, Białej Wisełki i Malinki (ochrona pstrąga potokowego). Ciekawa flora: z bardzo rzadkich w Polsce roślin występuje tutaj tocja karpacka i tojad morawski a także wierzbownica zwieszona (częsta w Sudetach, rzadka w Karpatach).


Węzeł szlaków turystycznych prowadzących m.in. na Skrzyczne, Malinowską Skałę, Przełęcz Salmopolską, do Wisły Czarne i Węgierskiej Górki. Przez szczyt przebiega Główny Szlak Beskidzki.


Barania Góra zwłaszcza obecnie, gdy wycięte zostały znaczne połacie lasów na jej wschodnich i południowych stokach – jest doskonałym punktem widokowym. Dodatkowo na jej szczycie znajduje się ogólnodostępna, stalowa wieża widokowa, oferując panoramę gór trzech państw: Polski, Czech i Słowacji. Widok z niej obejmuje: Beskid Śląski, Beskid Mały, Beskid Makowski, Beskid Żywiecki z Babią Górą, Tatry, Góry Choczańskie, Małą Fatrę, Góry Strażowskie, Jaworniki i Beskid Śląsko-Morawski, a przy szczególnie dobrej widoczności nawet Jesioniki należące już do Sudetów.


Na polanie Przysłop pod Baranią Górą (900 m n.p.m.) od 1925 r. działa schronisko turystyczne (aktualnie PTTK). Obecne schronisko, murowane, wybudowane zostało w 1978 r. w miejsce dawnego, drewnianego, przeniesionego w 1985 r. do centrum Wisły.


REZERWAT PRZYRODY BARANIA GÓRA


Barania Góra to rezerwat przyrody zaliczony do klasy częściowych rezerwatów krajobrazowych, utworzony zarządzeniem Ministra Leśnictwa z dnia 5 listopada 1953 r. Powierzchnia rezerwatu wynosi 383,04 ha. Rezerwat położony jest w granicach miasta Wisła i ciągnie się szerokim pasem po zachodniej stronie głównego grzbietu Beskidu Śląskiego, sięgając aż po sam szczyt Baraniej Góry (1220 m n.p.m.). Obejmuje oddziały leśne Nadleśnictwa Wisła.

 

Obszar rezerwatu leży w mezoregionie Beskidu Śląskiego, na zachodnich stokach masywu Baraniej Góry, w przedziale wysokości od 840 do 1220 m n.p.m. Znajduje się w całości w dorzeczu rzeki Wisły, obejmując w szczególności obszary źródliskowe dwóch głównych cieków źródłowych „królowej polskich rzek”: Czarnej i Białej Wisełki.


Rezerwat posiada klimat górski, jednak stosunkowo łagodny w porównaniu z dalej na wschód położonymi pasmami Beskidów o zbliżonej wysokości. Obszar ten leży bowiem na styku wpływów oceanicznych i kontynentalnych i przez 2/3 roku cyrkulacja polarno-morska przeważa tu nad kontynentalną. Teren rezerwatu należy do najbardziej deszczowych w kraju: opady wynoszą tu od 1100 do 1700 mm rocznie, podczas gdy w Polsce niżowej od 500 do 600 mm rocznie. Znaczna część opadów występuje w postaci śniegu. Częste są wiatry typu fenowego, zwane popularnie „halnymi”, wyrządzające znaczne szkody w drzewostanach. W partiach szczytowych grubość pokrywy śniegowej często przekracza 2 metry, a czas jej zalegania sięga 140 dni. Okres wegetacyjny trwa w niższych partiach rezerwatu ok. 200 dni, a w wyższych skraca się do niespełna 150 dni.


Podłoże geologiczne w tej części Beskidów tworzą skały, powstałe w późnej kredzie i wczesnym trzeciorzędzie. Są to skały osadowe pochodzenia mechanicznego, obejmowane wspólną nazwą fliszu karpackiego. Na terenie rezerwatu są to gruboławicowe, żelaziste piaskowce, poprzecinane różnej grubości warstwami łupków i mułowców, zaliczane do tzw. warstw istebniańskich. Wytworzyły się na nich gleby brunatne (ok. 60% powierzchni) i bielicowe (ok. 35% powierzchni), głównie szkieletowe i gruboziarniste, należące do początkowego stadium rozwojowego.


Prawie całą powierzchnię rezerwatu zajmują zbiorowiska leśne. Wiek drzew waha się od 70 do 200 lat, a znaczne fragmenty lasu zachowały wszystkie cechy drzewostanów pierwotnych. Najwyżej położoną część pokrywa acydofilna zachodniokarpacka świerczyna górnoreglowa, zróżnicowana na dwa główne podzespoły. W partiach grzbietowych i na słabo nachylonych stokach występuje podzespół trzcinikowy Plagiothecio-Piceetum tatricum calamagrostietosum villosae. Warstwę drzew o stosunkowo niewielkim zwarciu, wynoszącym od 50 do 70%, tworzy tu wyłącznie świerk. W warstwie krzewów oprócz podrostu świerka występuje pojedynczo jarząb pospolity (jarzębina). W runie dominują trzcinnik owłosiony i borówka czarna. W warstwie mszystej licznie występują płaszczeniec fałdowany i torfowce. Na stromych, skalistych i wilgotnych stokach występuje podzespół paprociowy Plagiothecio-Piceetum tatricum athyrietosum alpestris. Zwarcie warstwy drzew spada tu do 30%, a w warstwie runa dominują paprocie: wietlica alpejska i nerecznica górska. Słabiej rozwiniętą warstwę mszystą budują mchy: płaszczeniec fałdowany i merzyk.


Na szczycie podjęto w latach trzydziestych ubiegłego wieku próbę introdukcji kosodrzewiny (Pinus mugo Turra) i limby (Pinus cembra L.). Trudne warunki konkurencji ze świerkiem przetrwała tylko limba, której zachowały się tylko dwa okazy na grzbiecie, tuż na północ od szczytu. Z rzadkich w Polsce gatunków w rezerwacie rośnie tocja karpacka.
W niższych położeniach pojawia się dolnoreglowy bór jodłowo-świerkowy Abieti-Piceetum montanum. W drzewostanie obok świerka, osiągającego tu imponujące rozmiary, pojawia się jodła i buk. W runie powszechnie występują: szczawik zajęczy, borówka czarna, śmiałek pogięty, jeżyna gruczołowata oraz paprocie: wietlica samicza i nerecznica szerokolistna.
Schronisko PTTK na Przysłopie pod Baranią Górą


Schronisko położone jest na wysokości 900 m n.p.m. Pierwszy budynek schroniska pochodził jeszcze z końca XIX w. Był to drewniany domek myśliwski arcyksięcia Fryderyka Habsburga, zbudowany w 1897 r. jako baza wypadowa do polowań na głuszce. Budynek został zdewastowany pod koniec I wojny światowej i początkowo pozostawał w dyspozycji Lasów Państwowych. Dopiero po kilku latach został przejęty przez Górnośląski Oddział PTT, który go wyremontował i 15 lipca 1925 r. oddał do użytku turystom.


II wojnę światową budynek przetrwał szczęśliwie bez zniszczeń. W 1946 r. został ponownie oddany do użytku. W latach 1973-1979, w związku z nasilającym się ruchem turystycznym, PTTK postawiło nowy, murowany, trzypiętrowy budynek schroniska. W 1985 r. stary, pohabsburski budynek, wyłączony już wcześniej z użytku turystów, rozebrano i przeniesiono do Wisły na ulicę Lipową, gdzie stoi do dziś, jako siedziba PTTK w Wiśle.


Schronisko dysponuje obecnie 50 miejscami noclegowymi. Znajduje się tu również bufet, kuchnia i duża stołówka. Przez polanę Przysłop przebiega ścieżka dydaktyczno-przyrodnicza na Baranią Górę.


ŚCIEŻKA DYDAKTYCZNO - PRZYRODNICZA NA BARANIĄ GÓRĘ


Ścieżka dydaktyczno-przyrodnicza na Baranią Górę - ścieżka edukacyjna w masywie Baraniej Góry w Beskidzie Śląskim. Jej trasa biegnie doliną Czarnej Wisełki na szczyt Baraniej Góry, skąd wraca doliną Białej Wisełki do Wisły Czarnego. Długość ścieżki wynosi ok. 16 km, czas przejścia trasy szacowany jest na 8 godzin (choć wytrawnym piechurom zajmie to mniej czasu). Różnica wzniesień (zarówno w podejściu jak i w zejściu) wynosi ok. 650 m.


Na trasie ścieżki znajdują się punkty z tablicami informacyjnymi - jest ich 25. Odległość między nimi wynosi najczęściej kilkaset metrów. Prawie cała trasa ścieżki biegnie wzdłuż wspomnianych cieków Białej i Czarnej Wisełki, które są objęte ochroną jako rezerwat przyrody Wisła. Natomiast część najwyższa (mniej więcej powyżej poziomicy 950 m n.p.m.) przebiega przez teren rezerwatu przyrody "Barania Góra".


Ścieżka rozpoczyna się przy leśniczówce Leśnictwa Czarne w Wiśle Czarne - znajduje się tam uprawa leśna - odnowiona po niszczącym działaniu wiatru na początku lat 90. Przystanek drugi opisuje drzewostan nasienny, natomiast trzeci stanowisko jedlicy - drzewostan liczy tutaj 93 lata i rozciąga się na obszarze 93 ha. Przy punkcie czwartym jest źródełko - naturalny wykap spod warstw skalnych. Bujokowa Kolnia (punkt 5) wzięła nazwę od starej szopy, która kiedyś tam się znajdowała. Ścieżka biegnie przez fragment drzewostanu naturalnego liczącego ok. 150 lat i mija punkt widokowy, dochodząc do kolejnego źródła - Cygonki (punkt 8). Nazwa pochodzi od niewielkiej chaty, w której przed wojną miała mieszkać Cyganka. Przy punkcie znajduje się wiata dla turystów oraz paśnik dla zwierząt. Przy punkcie 9 do Czarnej Wisełki wpada niewielki potok Ciepła (1,25 km; jego woda nie zamarza nawet podczas dużych mrozów), a droga odbija do przysiółka Istebnej - Stecówki. Następny punkt to kolejna wiata dla turystów (w miejscu składowania drewna - Piłka; do Czarnej Wisełki wpada potok - Wolna - 3,25 km).


Na polanie Przysłop, gdzie znajduje się schronisko są dwa punkty ścieżki, 11 - Izba Leśna w starej leśniczówce z 1863 (prezentuje okazy fauny i flory, a jedna z izb stylizowana jest na kancelarię myśliwego) oraz punkt 12 - Muzeum Turystyki - Ośrodek Kultury i Turystyki PTTK "U Źródeł Wisły (niewielki budynek z 1951 - zbiory poświęcone głównie turystyce górskiej w Beskidach). Punkt 13 to sama polana Przysłop - punkt widokowy na Beskid Śląski na granicy lasu. Tu wchodzimy na teren rezerwatu przyrody "Barania Góra".


Większość trasy z polany na Baranią Górę znajduje się w lesie - Mysia Polana (punkt 14 - miejsce połączenia szlaku turystycznego i nartostrady), Wyrch Wisełka to kolejna wiata (postawiono nią, aby chronić turystów przed burzą). Szczyt Baraniej Góry - punkt 16 - to przede wszystkim wspaniała panorama z wieży widokowej. Na Baraniej Górze biegnie granica pomiędzy Śląskiem a Małopolską (wschodnia część góry).


Druga część ścieżki dydaktycznej rozpoczyna się w drzewostanie świerkowym (Czerwony Usyp, Bór świerkowy z okazami liczącymi ok. 180 lat). Jeszcze starszy jest drzewostan przy punkcie 19 (las pierwotny) - liczy 200 i więcej las i znajduje się w fazie rozpadu. Od punktu 20 (przed którym opuszczamy granice rezerwatu przyrody "Barania Góra") trasa ścieżki zaczyna biec wzdłuż Białej Wisełki, przez Trzebież (punkt 21; młody las, mający ok. 70 lat), aż do punktu 22, gdzie znajdują się Kaskady Rodła - jeden z najpiękniejszych naturalnych progów wodnych w Beskidach (jest ich 16). Kolejne punkty to odkrywka skalna, Białka (kiedyś wypalano w tym miejscu węgiel drzewny), oraz ostatnia - skały grzybowe (ciekawe formacje skalne). Ścieżka dydaktyczna kończy bieg przy strażnicy OSP w Wiśle Czarnym.


Od Wisły Czarnego do polany Przysłop ścieżka pokrywa się z czarnym szlakiem turystycznym, między punktem 10 i 11 dołącza czerwony szlak z przełęczy Kubalonka i dociera do schroniska. Od polany Przysłop na szczyt Baraniej Góry prowadzą trzy szlaki czerwony, niebieski i zielony, a spod punktu 15 jeszcze szlak czarny z Kamesznicy. Odcinek ze szczytu wzdłuż Białej Wisełki to szlak niebieski.


W Nadleśnictwie Wisła (nieco poniżej zapory Jeziora Czerniańskiego) lub w leśniczówce Leśnictwa Czarne (na początku trasy) można otrzymać drukowany przewodnik po ścieżce.

 

Barania Góra leży na Szlaku Zbójników Karpackich. Chcesz wiedzieć dlaczego?

 

Wszystkie usługi i bilety wstępów do zwiedzanych obiektów na zapytanie z indywidualna kalkulacją!

Skorzystanie z usługi przewodnickiej i zarezerwowanie odpowiednich atrakcji wymaga wcześniejszej rezerwacji, której można dokonać w Żywieckim Centrum Obsługi Ruchu Turystycznego pod nr tel./fax 033 475 96 52 lub 609 789 879 lub pisząc maila: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

blachaprzewodnikbeskidzki

 

Zapraszamy w Beskidy z Karpackim Gazdą!

 

Zarezerwuj Karpackiego Gazdę

joomla template 1.6
Loading...